| 25 |
LIBER PROVERBIORUM SALOMONIS |
Proverbs - Wycliffe Bible(14c) |
Proverbs - Douay Rheims(17c) |
Reference |
| 1 | Hæ quoque parabolæ Salomonis, quas transtulerunt viri Ezechiæ regis Juda. |
|
| SOLOMON'S PROVERBS (continued). Pr.25.1-29.27 |
| 2 | Gloria Dei est celare verbum, et gloria regum investigare sermonem. |
|
| |
| 3 | Cælum sursum, et terra deorsum, et cor regum inscrutabile. |
|
| |
| 4 | Aufer rubiginem de argento, et egredietur vas purissimum. |
|
| |
| 5 | Aufer impietatem de vultu regis, et firmabitur justitia thronus ejus. |
|
| |
| 6 | Ne gloriosus appareas coram rege, et in loco magnorum ne steteris. |
|
| |
| 7 | Melius est enim ut dicatur tibi: Ascende huc, quam ut humilieris coram principe. |
|
| |
| 8 | Quæ viderunt oculi tui ne proferas in jurgio cito, ne postea emendare non possis, cum dehonestaveris amicum tuum. |
|
| |
| 9 | Causam tuam tracta cum amico tuo, et secretum extraneo ne reveles: |
|
| |
| 10 | ne forte insultet tibi cum audierit, et exprobrare non cesset. Gratia et amicitia liberant: quas tibi serva, neexp |
|
| |
| 11 | Mala aurea in lectis argenteis, qui loquitur verbum in tempore suo. |
|
| |
| 12 | Inauris aurea, et margaritum fulgens, qui arguit sapientem et aurem obedientem. |
|
| |
| 13 | Sicut frigus nivis in die messis, ita legatus fidelis ei qui misit eum: animam ipsius requiescere facit. |
|
| |
| 14 | Nubes, et ventus, et pluviæ non sequentes, vir gloriosus et promissa non complens. |
|
| |
| 15 | Patientia lenietur princeps, et lingua mollis confringet duritiam. |
|
| |
| 16 | Mel invenisti: comede quod sufficit tibi, ne forte satiatus evomas illud. |
|
| |
| 17 | Subtrahe pedem tuum de domo proximi tui, nequando satiatus oderit te. |
|
| |
| 18 | Jaculum, et gladius, et sagitta acuta, homo qui loquitur contra proximum suum falsum testimonium. |
|
| |
| 19 | Dens putridus, et pes lassus, qui sperat super infideli in die angustiæ, |
|
| |
| 20 | et amittit pallium in die frigoris. Acetum in nitro, qui cantat carmina cordi pessimo. Sicut tinea vestimento, et ve |
|
| |
| 21 | Si esurierit inimicus tuus, ciba illum; si sitierit, da ei aquam bibere: |
|
| |
| 22 | prunas enim congregabis super caput ejus, et Dominus reddet tibi. |
|
| |
| 23 | Ventus aquilo dissipat pluvias, et facies tristis linguam detrahentem. |
|
| |
| 24 | Melius est sedere in angulo domatis quam cum muliere litigiosa et in domo communi. |
|
| |
| 25 | Aqua frigida animæ sitienti, et nuntius bonus de terra longinqua. |
|
| |
| 26 | Fons turbatus pede et vena corrupta, justus cadens coram impio. |
|
| |
| 27 | Sicut qui mel multum comedit non est ei bonum, sic qui scrutator est majestatis opprimetur a gloria. |
|
| |
| 28 | Sicut urbs patens et absque murorum ambitu, ita vir qui non potest in loquendo cohibere spiritum suum. |
|
| |
| 1 | Quomodo nix in æstate, et pluviæ in messe, sic indecens est stulto gloria. |
|
| |
| 2 | Sicut avis ad alia transvolans, et passer quolibet vadens, sic maledictum frustra prolatum in quempiam superveniet. |
|
| |
| 3 | Flagellum equo, et camus asino, et virga in dorso imprudentium. |
|
| |
| 4 | Ne respondeas stulto juxta stultitiam suam, ne efficiaris ei similis. |
|
| |
| 5 | Responde stulto juxta stultitiam suam, ne sibi sapiens esse videatur. |
|
| |
| 6 | Claudus pedibus, et iniquitatem bibens, qui mittit verba per nuntium stultum. |
|
| |
| 7 | Quomodo pulchras frustra habet claudus tibias, sic indecens est in ore stultorum parabola. |
|
| |
| 8 | Sicut qui mittit lapidem in acervum Mercurii, ita qui tribuit insipienti honorem. |
|
| |
| 9 | Quomodo si spina nascatur in manu temulenti, sic parabola in ore stultorum. |
|
| |
| 10 | Judicium determinat causas, et qui imponit stulto silentium iras mitigat. |
|
| |
| 11 | Sicut canis qui revertitur ad vomitum suum, sic imprudens qui iterat stultitiam suam. |
|
| |
| 12 | Vidisti hominem sapientem sibi videri? magis illo spem habebit insipiens. |
|
| |
| 13 | Dicit piger: Leo est in via, et leæna in itineribus. |
|
| |
| 14 | Sicut ostium vertitur in cardine suo, ita piger in lectulo suo. |
|
| |
| 15 | Abscondit piger manum sub ascella sua, et laborat si ad os suum eam converterit. |
|
| |
| 16 | Sapientior sibi piger videtur septem viris loquentibus sententias. |
|
| |
| 17 | Sicut qui apprehendit auribus canem, sic qui transit impatiens et commiscetur rixæ alterius. |
|
| |
| 18 | Sicut noxius est qui mittit sagittas et lanceas in mortem, |
|
| |
| 19 | ita vir fraudulenter nocet amico suo, et cum fuerit deprehensus dicit: Ludens feci. |
|
| |
| 20 | Cum defecerint ligna extinguetur ignis, et susurrone subtracto, jurgia conquiescent. |
|
| |
| 21 | Sicut carbones ad prunas, et ligna ad ignem, sic homo iracundus suscitat rixas. |
|
| |
| 22 | Verba susurronis quasi simplicia, et ipsa perveniunt ad intima ventris. |
|
| |
| 23 | Quomodo si argento sordido ornare velis vas fictile, sic labia tumentia cum pessimo corde sociata. |
|
| |
| 24 | Labiis suis intelligitur inimicus, cum in corde tractaverit dolos. |
|
| |
| 25 | Quando submiserit vocem suam, ne credideris ei, quoniam septem nequitiæ sunt in corde illius. |
|
| |
| 26 | Qui operit odium fraudulenter, revelabitur malitia ejus in consilio. |
|
| |
| 27 | Qui fodit foveam incidet in eam, et qui volvit lapidem revertetur ad eum. |
|
| |
| 28 | Lingua fallax non amat veritatem, et os lubricum operatur ruinas. |
|
| |
| 1 | Ne glorieris in crastinum, ignorans quid superventura pariat dies. |
|
| |
| 2 | Laudet te alienus, et non os tuum; extraneus, et non labia tua. |
|
| |
| 3 | Grave est saxum, et onerosa arena, sed ira stulti utroque gravior. |
|
| |
| 4 | Ira non habet misericordiam nec erumpens furor, et impetum concitati ferre quis poterit? |
|
| |
| 5 | Melior est manifesta correptio quam amor absconditus. |
|
| |
| 6 | Meliora sunt vulnera diligentis quam fraudulenta oscula odientis. |
|
| |
| 7 | Anima saturata calcabit favum, et anima esuriens etiam amarum pro dulci sumet. |
|
| |
| 8 | Sicut avis transmigrans de nido suo, sic vir qui derelinquit locum suum. |
|
| |
| 9 | Unguento et variis odoribus delectatur cor, et bonis amici consiliis anima dulcoratur. |
|
| |
| 10 | Amicum tuum et amicum patris tui ne dimiseris, et domum fratris tui ne ingrediaris in die afflictionis tuæ. Melior e |
|
| |
| 11 | Stude sapientiæ, fili mi, et lætifica cor meum, ut possis exprobranti respondere sermonem. |
|
| |
| 12 | Astutus videns malum, absconditus est: parvuli transeuntes sustinuerunt dispendia. |
|
| |
| 13 | Tolle vestimentum ejus qui spopondit pro extraneo, et pro alienis aufer ei pignus. |
|
| |
| 14 | Qui benedicit proximo suo voce grandi, de nocte consurgens maledicenti similis erit. |
|
| |
| 15 | Tecta perstillantia in die frigoris et litigiosa mulier comparantur. |
|
| |
| 16 | Qui retinet eam quasi qui ventum teneat, et oleum dexteræ suæ vocabit. |
|
| |
| 17 | Ferrum ferro exacuitur, et homo exacuit faciem amici sui. |
|
| |
| 18 | Qui servat ficum comedet fructus ejus, et qui custos est domini sui glorificabitur. |
|
| |
| 19 | Quomodo in aquis resplendent vultus prospicientium, sic corda hominum manifesta sunt prudentibus. |
|
| |
| 20 | Infernus et perditio numquam implentur: similiter et oculi hominum insatiabiles. |
|
| |
| 21 | Quomodo probatur in conflatorio argentum et in fornace aurum, sic probatur homo ore laudantis. Cor iniqui inquirit ma |
|
| |
| 22 | Si contuderis stultum in pila quasi ptisanas feriente desuper pilo, non auferetur ab eo stultitia ejus. |
|
| |
| 23 | Diligenter agnosce vultum pecoris tui, tuosque greges considera: |
|
| |
| 24 | non enim habebis jugiter potestatem, sed corona tribuetur in generationem et generationem. |
|
| |
| 25 | Aperta sunt prata, et apparuerunt herbæ virentes, et collecta sunt fœna de montibus. |
|
| |
| 26 | Agni ad vestimentum tuum, et hædi ad agri pretium. |
|
| |
| 27 | Sufficiat tibi lac caprarum in cibos tuos, et in necessaria domus tuæ, et ad victum ancillis tuis. |
|
| |
| 1 | Fugit impius nemine persequente; justus autem, quasi leo confidens, absque terrore erit. |
|
| |
| 2 | Propter peccata terræ multi principes ejus; et propter hominis sapientiam, et horum scientiam quæ dicuntur, vita duci |
|
| |
| 3 | Vir pauper calumnians pauperes similis est imbri vehementi in quo paratur fames. |
|
| |
| 4 | Qui derelinquunt legem laudant impium; qui custodiunt, succenduntur contra eum. |
|
| |
| 5 | Viri mali non cogitant judicium; qui autem inquirunt Dominum animadvertunt omnia. |
|
| |
| 6 | Melior est pauper ambulans in simplicitate sua quam dives in pravis itineribus. |
|
| |
| 7 | Qui custodit legem filius sapiens est; qui autem comessatores pascit confundit patrem suum. |
|
| |
| 8 | Qui coacervat divitias usuris et fœnore, liberali in pauperes congregat eas. |
|
| |
| 9 | Qui declinat aures suas ne audiat legem, oratio ejus erit execrabilis. |
|
| |
| 10 | Qui decipit justos in via mala, in interitu suo corruet, et simplices possidebunt bona ejus. |
|
| |
| 11 | Sapiens sibi videtur vir dives; pauper autem prudens scrutabitur eum. |
|
| |
| 12 | In exsultatione justorum multa gloria est; regnantibus impiis, ruinæ hominum. |
|
| |
| 13 | Qui abscondit scelera sua non dirigetur; qui autem confessus fuerit et reliquerit ea, misericordiam consequetur. |
|
| |
| 14 | Beatus homo qui semper est pavidus; qui vero mentis est duræ corruet in malum. |
|
| |
| 15 | Leo rugiens et ursus esuriens, princeps impius super populum pauperem. |
|
| |
| 16 | Dux indigens prudentia multos opprimet per calumniam; qui autem odit avaritiam, longi fient dies ejus. |
|
| |
| 17 | Hominem qui calumniatur animæ sanguinem, si usque ad lacum fugerit, nemo sustinet. |
|
| |
| 18 | Qui ambulat simpliciter salvus erit; qui perversis graditur viis concidet semel. |
|
| |
| 19 | Qui operatur terram suam satiabitur panibus; qui autem sectatur otium replebitur egestate. |
|
| |
| 20 | Vir fidelis multum laudabitur; qui autem festinat ditari non erit innocens. |
|
| |
| 21 | Qui cognoscit in judicio faciem non bene facit; iste et pro buccella panis deserit veritatem. |
|
| |
| 22 | Vir qui festinat ditari, et aliis invidet, ignorat quod egestas superveniet ei. |
|
| |
| 23 | Qui corripit hominem gratiam postea inveniet apud eum, magis quam ille qui per linguæ blandimenta decipit. |
|
| |
| 24 | Qui subtrahit aliquid a patre suo et a matre, et dicit hoc non esse peccatum, particeps homicidæ est. |
|
| |
| 25 | Qui se jactat et dilatat, jurgia concitat; qui vero sperat in Domino sanabitur. |
|
| |
| 26 | Qui confidit in corde suo stultus est; qui autem graditur sapienter, ipse salvabitur. |
|
| |
| 27 | Qui dat pauperi non indigebit; qui despicit deprecantem sustinebit penuriam. |
|
| |
| 28 | Cum surrexerint impii, abscondentur homines; cum illi perierint, multiplicabuntur justi. |
|
| |
| 1 | Viro qui corripientem dura cervice contemnit, repentinus ei superveniet interitus, et eum sanitas non sequetur. |
|
| |
| 2 | In multiplicatione justorum lætabitur vulgus; cum impii sumpserint principatum, gemet populus. |
|
| |
| 3 | Vir qui amat sapientiam lætificat patrem suum; qui autem nutrit scorta perdet substantiam. |
|
| |
| 4 | Rex justus erigit terram; vir avarus destruet eam. |
|
| |
| 5 | Homo qui blandis fictisque sermonibus loquitur amico suo rete expandit gressibus ejus. |
|
| |
| 6 | Peccantem virum iniquum involvet laqueus, et justus laudabit atque gaudebit. |
|
| |
| 7 | Novit justus causam pauperum; impius ignorat scientiam. |
|
| |
| 8 | Homines pestilentes dissipant civitatem; sapientes vero avertunt furorem. |
|
| |
| 9 | Vir sapiens si cum stulto contenderit, sive irascatur, sive rideat, non inveniet requiem. |
|
| |
| 10 | Viri sanguinum oderunt simplicem; justi autem quærunt animam ejus. |
|
| |
| 11 | Totum spiritum suum profert stultus; sapiens differt, et reservat in posterum. |
|
| |
| 12 | Princeps qui libenter audit verba mendacii, omnes ministros habet impios. |
|
| |
| 13 | Pauper et creditor obviaverunt sibi: utriusque illuminator est Dominus. |
|
| |
| 14 | Rex qui judicat in veritate pauperes, thronus ejus in æternum firmabitur. |
|
| |
| 15 | Virga atque correptio tribuit sapientiam; puer autem qui dimittitur voluntati suæ confundit matrem suam. |
|
| |
| 16 | In multiplicatione impiorum multiplicabuntur scelera, et justi ruinas eorum videbunt. |
|
| |
| 17 | Erudi filium tuum, et refrigerabit te, et dabit delicias animæ tuæ. |
|
| |
| 18 | Cum prophetia defecerit, dissipabitur populus; qui vero custodit legem beatus est. |
|
| |
| 19 | Servus verbis non potest erudiri, quia quod dicis intelligit, et respondere contemnit. |
|
| |
| 20 | Vidisti hominem velocem ad loquendum? stultitia magis speranda est quam illius correptio. |
|
| |
| 21 | Qui delicate a pueritia nutrit servum suum postea sentiet eum contumacem. |
|
| |
| 22 | Vir iracundus provocat rixas, et qui ad indignandum facilis est erit ad peccandum proclivior. |
|
| |
| 23 | Superbum sequitur humilitas, et humilem spiritu suscipiet gloria. |
|
| |
| 24 | Qui cum fure participat odit animam suam; adjurantem audit, et non indicat. |
|
| |
| 25 | Qui timet hominem cito corruet; qui sperat in Domino sublevabitur. |
|
| |
| 26 | Multi requirunt faciem principis, et judicium a Domino egreditur singulorum. |
|
| |
| 27 | Abominantur justi virum impium, et abominantur impii eos qui in recta sunt via. Verbum custodiens filius extra perdi |
|
| |