katapi New Study Bible - Vulgate Latin || Wycliffe || Douay Rheims Bible
DB1

The sinful city. Is.1.21-31

HOME | Notes
1 ISAIAS PROPHETA Isaiah - Wycliffe Bible(14c) Isaias - Douay Rheims(17c) Reference
21Quomodo facta est meretrix
civitas fidelis, plena judicii?
justitia habitavit in ea,
nunc autem homicidæ.
The sinful city. Is.1.21-31
22Argentum tuum versum est in scoriam;
vinum tuum mistum est aqua.
 
23Principes tui infideles,
socii furum.
Omnes diligunt munera,
sequuntur retributiones.
Pupillo non judicant,
et causa viduæ non ingreditur ad illos.
 
24Propter hoc ait Dominus,
Deus exercituum, Fortis Israël:
Heu ! consolabor super hostibus meis,
et vindicabor de inimicis meis.
 
25Et convertam manum meam ad te,
et excoquam ad puram scoriam tuam,
et auferam omne stannum tuum.
 
26Et restituam judices tuos ut fuerunt prius,
et consiliarios tuos sicut antiquitus;
post hæc vocaberis civitas justi,
urbs fidelis.
 
27Sion in judicio redimetur,
et reducent eam in justitia.
 
28Et conteret scelestos, et peccatores simul;
et qui dereliquerunt Dominum consumentur.
 
29Confundentur enim ab idolis quibus sacrificaverunt,
et erubescetis super hortis quos elegeratis,
 
30cum fueritis velut quercus defluentibus foliis,
et velut hortus absque aqua.
 
31Et erit fortitudo vestra ut favilla stuppæ,
et opus vestrum quasi scintilla,
et succendetur utrumque simul,
et non erit qui extinguat.
 
1Verbum quod vidit Isaias, filius Amos, super Juda et Jerusalem. Everlasting peace. Is.2.1-5 | Mic.4.1-3
2Et erit in novissimis diebus:
præparatus mons domus Domini
in vertice montium,
et elevabitur super colles;
et fluent ad eum omnes gentes,
 
3et ibunt populi multi, et dicent:
Venite, et ascendamus ad montem Domini,
et ad domum Dei Jacob;
et docebit nos vias suas,
et ambulabimus in semitis ejus,
quia de Sion
 
4Et judicabit gentes,
et arguet populos multos;
et conflabunt gladios suos in vomeres,
et lanceas suas in falces.
Non levabit gens contra gentem gladium,
nec exercebuntur
 
5Domus Jacob, venite,
et ambulemus in lumine Domini.
 
6Projecisti enim populum tuum,
domum Jacob,
quia repleti sunt ut olim,
et augeres habuerunt ut Philisthiim,
et pueris alienis adhæserunt.
Arrogance will be restored. Is.2.6-22
7Repleta est terra argento et auro,
et non est finis thesaurorum ejus.
 
8Et repleta est terra ejus equis,
et innumerabiles quadrigæ ejus.
Et repleta est terra ejus idolis;
opus manuum suarum adoraverunt,
quod fecerunt digiti eorum.
 
9Et incurvavit se homo,
et humiliatus est vir;
ne ergo dimittas eis.
 
10Ingredere in petram, et abscondere in fossa humo
a facie timoris Domini, et a gloria majestatis ejus.
 
11Oculi sublimes hominis humiliati sunt,
et incurvabitur altitudo virorum;
exaltabitur autem Dominus solus
in die illa.
 
12Quia dies Domini exercituum
super omnem superbum, et excelsum,
et super omnem arrogantem,
et humiliabitur;
 
13et super omnes cedros Libani sublimes et erectas,
et super omnes quercus Basan,
 
14et super omnes montes excelsos,
et super omnes colles elevatos,
 
15et super omnem turrim excelsam,
et super omnem murum munitum,
 
16et super omnes naves Tharsis,
et super omne quod visu pulchrum est,
 
17et incurvabitur sublimitas hominum,
et humiliabitur altitudo virorum,
et elevabitur Dominus solus
in die illa;
 
18et idola penitus conterentur;
 
19et introibunt in speluncas petrarum,
et in voragines terræ,
a facie formidinis Domini
et a gloria majestatis ejus,
cum surrexerit percutere terram.
 
20In die illa projiciet homo
idola argenti sui, et simulacra auri sui,
quæ fecerat sibi ut adoraret,
talpas et vespertiliones.
 
21Et ingreditur scissuras petrarum
et in cavernas saxorum,
a facie formidinis Domini,
et a gloria majestatis ejus,
cum surrexerit percutere terram.
 
22Quiescite ergo ab homine,
cujus spiritus in naribus ejus est,
quia excelsus reputatus est ipse.
 
1Ecce enim Dominator, Dominus exercituum,
auferet a Jerusalem et a Juda
validum et fortem,
omne robur panis, et omne robor aquæ;
Chaos in Jerusalem. Is.3.1-12
2fortem, et virum bellatorem,
judicem, et prophetam, et ariolum, et senem;
 
3principem super quinquaginta, et honorabilem vultu et consiliarium,
et sapientem de architectis, et prudentem eloquii mystici.
 
4Et dabo pueros principes eorum,
et effeminati dominabuntur eis;
 
5et irruet populus, vir ad virum,
et unusquisque ad proximum suum;
tumultuabitur puer contra senem,
et ignobilis contra nobilem.
 
6Apprehendet enim vir fratrem suum,
domesticum patris sui:
Vestimentum tibi est, princeps esto noster,
ruina autem hæc sub manu tua.
 
7Respondebit in die illa, dicens:
Non sum medicus,
et in domo mea non est panis neque vestimentum:
nolite constituere me principem populi.
 
8Ruit enim Jerusalem, et Judas concidit,
quia lingua eorum et adinventiones eorum contra Dominum,
ut provocarent oculos majestatis ejus.
 
9Agnitio vultus eorum respondit eis;
et peccatum suum quasi Sodoma prædicaverunt, nec absconderunt.
Væ animæ eorum, quoniam reddita sunt eis mala !
 
10Dicite justo quoniam bene,
quoniam fructum adinventionum suarum comedet.
 
11Væ impio in malum !
retributio enim manuum ejus fiet ei.
 
12Populum meum exactores sui spoliaverunt,
et mulieres dominatæ sunt eis.
Popule meus, qui te beatum dicunt, ipsi te decipiunt,
et viam gressuum tuorum dissipant.
 
13Stat ad judicandum Dominus,
et stat ad judicandos populos.
The LORD judges his people. Is.3.13-15
14Dominus ad judicium veniet
cum senibus populi sui, et principibus ejus;
vos enim depasti estis vineam,
et rapina pauperis in domo vestra.
 
15Quare atteritis populum meum,
et facies pauperum commolitis?
dicit Dominus Deus exercituum.
 
16Et dixit Dominus:
Pro eo quod elevatæ sunt filiæ Sion,
et ambulaverunt extento collo,
et nutibus oculorum ibant,
et plaudebant, ambulabant pedibus suis,
et composito g
A warning to the women of Jerusalem. Is.3.16-4.1
17decalvabit Dominus verticem filiarum Sion,
et Dominus crinem earum nudabit.
 
18In die illa auferet Dominus ornamentum calceamentum,
 
19et lunulas, et torques,
et monilia, et armillas, et mitras,
 
20et discriminalia, et periscelidas, et murenulas,
et olfactoriola, et inaures,
 
21et annulos, et gemmas in fronte pendentes,
 
22et mutatoria, et palliola,
et linteamina, et acus,
 
23et specula, et sindones,
et vittas, et theristra.
 
24Et erit pro suavi odore fœtor,
et pro zona funiculus,
et pro crispanti crine calvitium,
et pro fascia pectorali cilicium.
 
25Pulcherrimi quoque viri tui gladio cadent,
et fortes tui in prælio.
 
26Et mœrebunt atque lugebunt portæ ejus,
et desolata in terra sedebit.
 
1Et apprehendent septem mulieres virum unum in die illa, dicentes:
Panem nostrum comedemus,
et vestimentis nostris operiemur:
tantummodo invocetur nomen tuum super nos;
 
2In die illa,
erit germen Domini in magnificentia et gloria,
et fructus terræ sublimis, et exsultatio
his qui salvati fuerint de Israël.
Jerusalem will be restored. Is.4.2-6
3Et erit: omnis qui relictus fuerit in Sion,
et residuus in Jerusalem,
Sanctus vocabitur,
omnis qui scriptus est in vita in Jerusalem.
 
4Si abluerit Dominus sordes filiarum Sion,
et sanguinem Jerusalem laverit de medio ejus,
in spiritu judicii, et spiritu ardoris.
 
5Et creabit Dominus super omnem locum montis Sion,
et ubi invocatus est,
nubem per diem et fumum,
et splendorem ignis flammantis in nocte:
super omnem enim gloriam protect
 
6Et tabernaculum erit in umbraculum,
diei ab æstu,
et in securitatem et absconsionem
a turbine et a pluvia.
 
1Cantabo dilecto meo
canticum patruelis mei vineæ suæ.
Vinea facta est dilecto meo
in cornu filio olei.
The song of the vineyard. Is.5.1-7
2Et sepivit eam, et lapides elegit ex illa,
et plantavit eam electam;
et ædificavit turrim in medio ejus,
et torcular exstruxit in ea;
et exspectavit ut faceret uvas,
et
 
3Nunc ergo, habitatores Jerusalem
et viri Juda,
judicate inter me
et vineam meam.
 
4Quid est quod debui ultra facere vineæ meæ,
et non feci ei?
an quod exspectavi ut faceret uvas,
et fecit labruscas?
 
5Et nunc ostendam vobis
quid ego faciam vineæ meæ:
auferam sepem ejus,
et erit in direptionem;
diruam maceriam ejus,
et erit in conculcationem.
 
6Et ponam eam desertam;
non putabitur et non fodietur:
et ascendent vepres et spinæ,
et nubibus mandabo
ne pluant super eam imbrem.
 
7Vinea enim Domini exercituum
domus Israël est;
et vir Juda
germen ejus delectabile:
et exspectavi ut faceret judicium,
et ecce iniquitas;
et justitiam, et ecce clamor
 
8Væ qui conjungitis domum ad domum,
et agrum agro copulatis
usque ad terminum loci !
Numquid habitabitis vos soli
in medio terræ?
The evil that men do! Is.5.8-30
9In auribus meis sunt hæc,
dicit Dominus exercituum;
nisi domus multæ desertæ fuerint,
grandes et pulchræ, absque habitatore.
 
10Decem enim jugera vinearum facient lagunculam unam,
et triginta modii sementis facient modios tres.
 
11Væ qui consurgitis mane
ad ebrietatem sectandam,
et potandum usque ad vesperam,
ut vino æstuetis !
 
12Cithara, et lyra, et tympanum,
et tibia, et vinum in conviviis vestris;
et opus Domini non respicitis,
nec opera manuum ejus consideratis.
 
13Propterea captivus ductus est populus meus,
quia non habuit scientiam,
et nobiles ejus interierunt fame,
et multitudo ejus siti exaruit.
 
14Propterea dilatavit infernus animam suam,
et aperuit os suum absque ullo termino;
et descendent fortes ejus,
et populus ejus, et sublimes gloriosique ejus, ad eum.
 
15Et incurvabitur homo, et humiliabitur vir,
et oculi sublimium deprimentur.
 
16Et exaltabitur Dominus exercituum in judicio;
et Deus sanctus sanctificabitur in justitia.
 
17Et pascentur agni juxta ordinem suum,
et deserta in ubertatem versa advenæ comedent.
 
18Væ qui trahitis iniquitatem
in funiculis vanitatis,
et quasi vinculum plaustri peccatum !
 
19qui dicitis: Festinet,
et cito veniat opus ejus, ut videamus;
et appropiet, et veniat
consilium sancti Israël,
et sciemus illud !
 
20Væ qui dicitis malum bonum,
et bonum malum;
ponentes tenebras lucem,
et lucem tenebras;
ponentes amarum in dulce,
et dulce in amarum !
 
21Væ qui sapientes estis in oculis vestris,
et coram vobismetipsis prudentes.
 
22Væ qui potentes estis ad bibendum vinum,
et viri fortes ad miscendam ebrietatem !
 
23qui justificatis impium pro muneribus,
et justitiam justi aufertis ab eo !
 
24Propter hoc, sicut devorat stipulam lingua ignis,
et calor flammæ exurit,
sic radix eorum quasi favilla erit,
et germen eorum ut pulvis ascendet;
abjecerunt enim legem D
 
25Ideo iratus est furor Domini in populum suum,
et extendit manum suam super eum, et percussit eum:
et conturbati sunt montes,
et facta sunt morticina eorum quasi stercus i
 
26Et elevabit signum in nationibus procul,
et sibilabit ad eum de finibus terræ:
et ecce festinus velociter veniet.
 
27Non est deficiens neque laborans in eo;
non dormitabit, neque dormiet;
neque solvetur cingulum renum ejus,
nec rumpetur corrigia calceamenti ejus.
 
28Sagittæ ejus acutæ, et omnes arcus ejus extenti.
Ungulæ equorum ejus ut silex,
et rotæ ejus quasi impetus tempestatis.
 
29Rugitus ejus ut leonis;
rugiet ut catuli leonum:
et frendet, et tenebit prædam,
et amplexabitur, et non erit qui eruat.
 
30Et sonabit super eum in die illa sicut sonitus maris:
aspiciemus in terram,
et ecce tenebræ tribulationis,
et lux obtenebrata est in caligine ejus.
 
1In anno quo mortuus est rex Ozias, vidi Dominum sedentem super solium excelsum et elevatum; et ea quæ sub ipso erant replebant templum. The call of ISAIAH. Is.6.1-13
2Seraphim stabant super illud: sex alæ uni, et sex alæ alteri; duabus velabant faciem ejus, et duabus velabant pedes ejus, et duabus volabant.  
3Et clamabant alter ad alterum, et dicebant: Sanctus, sanctus, sanctus Dominus, Deus exercituum;
plena est omnis terra gloria ejus.
 
4Et commota sunt superliminaria cardinum a voce clamantis, et domus repleta est fumo.  
5Et dixi: Væ mihi, quia tacui,
quia vir pollutus labiis ego sum,
et in medio populi polluta labia habentis ego habito,
et regem Dominum exercituum vidi oculis meis.
 
6Et volavit ad me unus de seraphim, et in manu ejus calculus, quem forcipe tulerat de altari,  
7et tetigit os meum, et dixit: Ecce tetigit hoc labia tua,
et auferetur iniquitas tua, et peccatum tuum mundabitur.
 
8Et audivi vocem Domini dicentis: Quem mittam?
et quis ibit nobis? Et dixi: Ecce ego, mitte me.
 
9Et dixit: Vade, et dices populo huic:
Audite audientes, et nolite intelligere;
et videte visionem, et nolite cognoscere.
 
10Excæca cor populi hujus,
et aures ejus aggrava,
et oculos ejus claude:
ne forte videat oculis suis,
et auribus suis audiat,
et corde suo intelligat,
et convertatur, et
 
11Et dixi: Usquequo, Domine? Et dixit: Donec desolentur civitates absque habitatore,
et domus sine homine,
et terra relinquetur deserta.
 
12Et longe faciet Dominus homines,
et multiplicabitur quæ derelicta fuerat in medio terræ.
 
13Et adhuc in ea decimatio,
et convertetur, et erit in ostensionem
sicut terebinthus, et sicut quercus quæ expandit ramos suos;
semen sanctum erit id quod steterit in ea.
 
1Et factum est in diebus Achaz, filii Joathan, filii Oziæ, regis Juda, ascendit Rasin, rex Syriæ, et Phacee, filius Romeliæ, rex Israël, in Jerusalem, ad præliandum contra eam A message for AHAZ, king of Judah. Is.7.1-9
2debellare eam. Et nuntiaverunt domui David, dicentes: Requievit Syria super Ephraim. Et commotum est cor ejus, et cor populi ejus, sicut moventur ligna silvarum a facie venti  
3Et dixit Dominus ad Isaiam: Egredere in occursum Achaz, tu et qui derelictus est Jasub, filius tuus, ad extremum aquæductus piscinæ superioris in via agri Fullonis;  
4et dices ad eum: Vide ut sileas; noli timere,
et cor tuum ne formidet
a duabus caudis titionum fumigantium istorum,
in ira furoris Rasin, regis Syriæ, et filii Romeliæ;
 
5eo quod consilium inierit contra te Syria in malum,
Ephraim, et filius Romeliæ, dicentes:
 
6Ascendamus ad Judam,
et suscitemus eum, et avellamus eum ad nos,
et ponamus regem in medio ejus filium Tabeel.
 
7Hæc dicit Dominus Deus:
Non stabit, et non erit istud;
 
8sed caput Syriæ Damascus,
et caput Damasci Rasin;
et adhuc sexaginta et quinque anni,
et desinet Ephraim esse populus;
 
9et caput Ephraim Samaria,
et caput Samariæ filius Romeliæ.
Si non credideritis, non permanebitis.
 
10Et adjecit Dominus loqui ad Achaz, dicens: The sign of Emmanuel. Is.7.10-25
11Pete tibi signum a Domino Deo tuo, in profundum inferni, sive in excelsum supra.  
12Et dixit Achaz: Non petam, et non tentabo Dominum.  
13Et dixit: Audite ergo, domus David.
Numquid parum vobis est molestos esse hominibus,
quia molesti estis et Deo meo?
 
14Propter hoc dabit Dominus ipse vobis signum:
ecce virgo concipiet, et pariet filium,
et vocabitur nomen ejus Emmanuel.
 
15Butyrum et mel comedet,
ut sciat reprobare malum, et eligere bonum.
 
16Quia antequam sciat puer reprobare malum et eligere bonum,
derelinquetur terra quam tu detestaris a facie duorum regum suorum.
 
17Adducet Dominus super te, et super populum tuum,
et super domum patris tui,
dies qui non venerunt
a diebus separationis Ephraim a Juda,
cum rege Assyriorum.
 
18Et erit in die illa: sibilabit Dominus
muscæ quæ est in extremo fluminum Ægypti,
et api quæ est in terra Assur;
 
19et venient, et requiescent omnes
in torrentibus vallium,
et in cavernis petrarum,
et in omnibus frutetis, et in universis foraminibus.
 
20In die illa radet Dominus
in novacula conducta in his qui trans flumen sunt,
in rege Assyriorum,
caput et pilos pedum,
et barbam universam.
 
21Et erit in die illa:
nutriet homo vaccam boum, et duas oves,
 
22et præ ubertate lactis
comedet butyrum;
butyrum enim et mel manducabit
omnis qui relictus fuerit in medio terræ.
 
23Et erit in die illa: omnis locus ubi fuerint
mille vites, mille argenteis,
in spinas et in vepres erunt.
 
24Cum sagittis et arcu ingredientur illuc:
vepres enim et spinæ erunt in universa terra.
 
25Et omnes montes qui in sarculo sarrientur,
non veniet illuc terror spinarum et veprium:
et erit in pascua bovis, et in conculcationem pecoris.
 
1Et dixit Dominus ad me: Sume tibi librum grandem, et scribe in eo stylo hominis: Velociter spolia detrahe, cito prædare. Isaiah's son - a sign to the people. Is.8.1-4
2Et adhibui mihi testes fideles, Uriam sacerdotem, et Zachariam, filium Barachiæ:  
3et accessi ad prophetissam, et concepit, et peperit filium. Et dixit Dominus ad me: Voca nomen ejus: Accelera spolia detrahere; Festina prædari:  
4quia antequam sciat puer vocare patrem suum et matrem suam, auferetur fortitudo Damasci, et spolia Samariæ, coram rege Assyriorum.  
5Et adjecit Dominus loqui ad me adhuc, dicens: The king of Assyria is coming Is.8.5-10
6Pro eo quod abjecit populus iste
aquas Siloë, quæ vadunt cum silentio,
et assumpsit magis Rasin,
et filium Romeliæ:
 
7propter hoc ecce Dominus adducet super eos
aquas fluminis fortes et multas,
regem Assyriorum, et omnem gloriam ejus,
et ascendet super omnes rivos ejus,
et fluet super uni
 
8et ibit per Judam, inundans, et transiens:
usque ad collum veniet.
Et erit extensio alarum ejus
implens latitudinem terræ tuæ, o Emmanuel !
 
9Congregamini, populi, et vincimini;
et audite, universæ procul terræ:
confortamini, et vincimini;
accingite vos, et vincimini.
 
10Inite consilium, et dissipabitur;
loquimini verbum, et non fiet:
quia nobiscum Deus.
 
11Hæc enim ait Dominus ad me: Sicut in manu forti erudivit me,
ne irem in via populi hujus, dicens:
 
12Non dicatis: Conjuratio;
omnia enim quæ loquitur populus iste, conjuratio est:
et timorem ejus ne timeatis, neque paveatis.
The LORD warns Isaiah. Is.8.11-15
13Dominum exercituum ipsum sanctificate;
ipse pavor vester, et ipse terror vester:
 
14et erit vobis in sanctificationem;
in lapidem autem offensionis, et in petram scandali,
duabus domibus Israël;
in laqueum et in ruinam habitantibus Jerusalem.
 
15Et offendent ex eis plurimi,
et cadent, et conterentur,
et irretientur, et capientur.
Warning against consulting fortune-tellers & mediums. Is.8.15-20
16Liga testimonium,
signa legem in discipulis meis.
 
17Et exspectabo Dominum qui abscondit faciem suam
a domo Jacob, et præstolabor eum.
 
18Ecce ego et pueri mei quos dedit mihi Dominus
in signum, et in portentum Israël
a Domino exercituum,
qui habitat in monte Sion:
 
19et cum dixerint ad vos:
Quærite a pythonibus
et a divinis qui strident in incantationibus suis:
numquid non populus a Deo suo requiret,
pro vivis a mortuis?
 
20ad legem magis et ad testimonium.
Quod si non dixerint juxta verbum hoc,
non erit eis matutina lux.
 
21Et transibit per eam, corruet, et esuriet;
et cum esurierit, irascetur.
Et maledicet regi suo, et Deo suo,
et suscipiet sursum,
A time of trouble. Is.8.21-9.1
22et ad terram intuebitur;
et ecce tribulatio et tenebræ,
dissolutio et angustia,
et caligo persequens,
et non poterit avolare de angustia sua.
 
1Primo tempore alleviata est
terra Zabulon et terra Nephthali:
et novissimo aggravata est via maris
trans Jordanem Galilææ gentium.
The future king. Is.9.1-7
2Populus qui ambulabat in tenebris,
vidit lucem magnam;
habitantibus in regione umbræ mortis,
lux orta est eis.
 
3Multiplicasti gentem,
et non magnificasti lætitiam.
Lætabuntur coram te, sicut qui lætantur in messe;
sicut exsultant victores capta præda, quando dividunt spolia.
 
4Jugum enim oneris ejus,
et virgam humeri ejus,
et sceptrum exactoris ejus
superasti, sicut in die Madian.
 
5Quia omnis violentia prædatio cum tumultu,
et vestimentum mistum sanguine,
erit in combustionem,
et cibus ignis.
 
6Parvulus enim natus est nobis,
et filius datus est nobis,
et factus est principatus super humerum ejus:
et vocabitur nomen ejus,
Admirabilis, Consiliarius, Deus, Fortis,
 
7Multiplicabitur ejus imperium,
et pacis non erit finis;
super solium David, et super regnum ejus sedebit,
ut confirmet illud et corroboret
in judicio et justitia,
amodo
 
8Verbum misit Dominus in Jacob,
et cecidit in Israël.
 
9Et sciet omnis populus Ephraim,
et habitantes Samariam,
in superbia et magnitudine cordis dicentes:
 
10Lateres ceciderunt, sed quadris lapidibus ædificabimus;
sycomoros succiderunt, sed cedros immutabimus.
The LORD will punish ISRAEL. Is.9.8-10.4
11Et elevabit Dominus hostes Rasin super eum,
et inimicos ejus in tumultum vertet.
 
12Syriam ab oriente, et Philisthiim ab occidente;
et devorabunt Israël toto ore.
In omnibus his non est aversus furor ejus,
sed adhuc manus ejus extenta.
 
13Et populus non est reversus ad percutientem se,
et Dominum exercituum non inquisierunt.
 
14Et disperdet Dominus ab Israël caput et caudam,
incurvantem et refrenantem, die una.
 
15Longævus et honorabilis, ipse est caput;
et propheta docens mendacium, ipse est cauda.
 
16Et erunt qui beatificant populum istum, seducentes;
et qui beatificantur, præcipitati.
 
17Propter hoc super adolescentulis ejus non lætabitur Dominus,
et pupillorum ejus et viduarum non miserebitur:
quia omnis hypocrita est et nequam,
et universum os locutum e
 
18Succensa est enim quasi ignis impietas:
veprem et spinam vorabit,
et succendetur in densitate saltus,
et convolvetur superbia fumi.
 
19In ira Domini exercituum conturbata est terra,
et erit populus quasi esca ignis;
vir fratri suo non parcet.
 
20Et declinabit ad dexteram, et esuriet;
et comedet ad sinistram, et non saturabitur;
unusquisque carnem brachii sui vorabit:
Manasses Ephraim, et Ephraim Manassen;
sim
 
21In omnibus his non est aversus furor ejus,
sed adhuc manus ejus extenta.
 
1Væ qui condunt leges iniquas,
et scribentes injustitiam scripserunt,
 
2ut opprimerent in judicio pauperes,
et vim facerent causæ humilium populi mei;
ut essent viduæ præda eorum,
et pupillos diriperent.
 
3Quid facietis in die visitationis,
et calamitatis de longe venientis?
ad cujus confugietis auxilium?
et ubi derelinquetis gloriam vestram,
 
4ne incurvemini sub vinculo,
et cum interfectis cadatis?
Super omnibus his non est aversus furor ejus,
sed adhuc manus ejus extenta.
 
5Væ Assur ! virga furoris mei et baculus ipse est;
in manu eorum indignatio mea.
Assyria as the instrument of God. Is.10.5-19
6Ad gentem fallacem mittam eum,
et contra populum furoris mei mandabo illi,
ut auferat spolia, et diripiat prædam,
et ponat illum in conculcationem quasi lutum platearum.
 
7Ipse autem non sic arbitrabitur,
et cor ejus non ita existimabit;
sed ad conterendum erit cor ejus,
et ad internecionem gentium non paucarum.
 
8Dicet enim:  
9Numquid non principes mei simul reges sunt?
numquid non ut Charcamis, sic Calano?
et ut Arphad, sic Emath?
numquid non ut Damascus, sic Samaria?
 
10Quomodo invenit manus mea regna idoli,
sic et simulacra eorum de Jerusalem et de Samaria.
 
11Numquid non sicut feci Samariæ et idolis ejus,
sic faciam Jerusalem et simulacris ejus?
 
12Et erit, cum impleverit Dominus
cuncta opera sua
in monte Sion et in Jerusalem,
visitabo super fructum magnifici cordis regis Assur,
et super gloriam altitudinis oculoru
 
13Dixit enim: In fortitudine manus meæ feci,
et in sapientia mea intellexi;
et abstuli terminos populorum,
et principes eorum deprædatus sum,
et detraxi quasi potens in
 
14Et invenit quasi nidum manus mea
fortitudinem populorum;
et sicut colliguntur ova quæ derelicta sunt,
sic universam terram ego congregavi;
et non fuit qui moveret penn
 
15Numquid gloriabitur securis contra eum qui secat in ea?
aut exaltabitur serra contra eum a quo trahitur?
Quomodo si elevetur virga contra elevantem se,
et exaltetur bac
 
16Propter hoc mittet Dominator, Dominus exercituum,
in pinguibus ejus tenuitatem;
et subtus gloriam ejus succensa ardebit
quasi combustio ignis.
 
17Et erit lumen Israël in igne,
et Sanctus ejus in flamma;
et succendetur, et devorabitur
spina ejus et vepres in die una.
 
18Et gloria saltus ejus, et carmeli ejus,
ab anima usque ad carnem consumetur;
et erit terrore profugus.
 
19Et reliquiæ ligni saltus ejus præ paucitate numerabuntur,
et puer scribet eos.
 
20Et erit in die illa:
non adjiciet residuum Israël,
et hi qui fugerint de domo Jacob,
inniti super eo qui percutit eos;
sed innitetur super Dominum,
Sanctum Israël, i
A remnant will return. Is.10.20-23
21Reliquiæ convertentur; reliquiæ, inquam, Jacob
ad Deum fortem.
 
22Si enim fuerit populus tuus, Israël, quasi arena maris,
reliquiæ convertentur ex eo;
consummatio abbreviata
inundabit justitiam.
 
23Consummationem enim et abbreviationem
Dominus Deus exercituum faciet in medio omnis terræ.
 
24Propter hoc, hæc dicit Dominus Deus exercituum:
Noli timere, populus meus,
habitator Sion, ab Assur:
in virga percutiet te,
et baculum suum levabit super te,
in via Æ
The LORD will punish Assyria. Is.10.24-34
25Adhuc enim paululum modicumque,
et consummabitur indignatio
et furor meus super scelus eorum.
 
26Et suscitabit super eum Dominus exercituum flagellum,
juxta plagam Madian in petra Oreb:
et virgam suam super mare,
et levabit eam in via Ægypti.
 
27Et erit in die illa:
auferetur onus ejus de humero tuo
et jugum ejus de collo tuo,
et computrescet jugum a facie olei.
 
28Veniet in Ajath, transibit in Magron,
apud Machmas commendabit vasa sua.
 
29Transierunt cursim,
Gaba sedes nostra;
obstupuit Rama,
Gabaath Saulis fugit.
 
30Hinni voce tua, filia Gallim,
attende Laisa, paupercula Anathoth.
 
31Migravit Medemena;
habitatores Gabim, confortamini.
 
32Adhuc dies est ut in Nobe stetur;
agitabit manum suam super montem filiæ Sion,
collem Jerusalem.
 
33Ecce Dominator, Dominus exercituum,
confringet lagunculam in terrore;
et excelsi statura succidentur,
et sublimes humiliabuntur.
 
34Et subvertentur condensa saltus ferro;
et Libanus cum excelsis cadet.
 
1Et egredietur virga de radice Jesse,
et flos de radice ejus ascendet.
The peaceful kingdom. Is.11.1-9
2Et requiescet super eum spiritus Domini:
spiritus sapientiæ et intellectus,
spiritus consilii et fortitudinis,
spiritus scientiæ et pietatis;
 
3et replebit eum spiritus timoris Domini.
Non secundum visionem oculorum judicabit,
neque secundum auditum aurium arguet;
 
4sed judicabit in justitia pauperes,
et arguet in æquitate pro mansuetis terræ;
et percutiet terram virga oris sui,
et spiritu labiorum suorum interficiet impium.
 
5Et erit justitia cingulum lumborum ejus,
et fides cinctorium renum ejus.
 
6Habitabit lupus cum agno,
et pardus cum hædo accubabit;
vitulus, et leo, et ovis, simul morabuntur,
et puer parvulus minabit eos.
 
7Vitulus et ursus pascentur,
simul requiescent catuli eorum;
et leo quasi bos comedet paleas.
 
8Et delectabitur infans ab ubere super foramine aspidis;
et in caverna reguli
qui ablactatus fuerit manum suam mittet.
 
9Non nocebunt, et non occident
in universo monte sancto meo,
quia repleta est terra scientia Domini, sicut aquæ maris operientes.
 
10In die illa radix Jesse,
qui stat in signum populorum,
ipsum gentes deprecabuntur,
et erit sepulchrum ejus gloriosum.
The exiled people will return. Is.11.10-16
11Et erit in die illa: adjiciet Dominus secundo manum suam
ad possidendum residuum populi sui,
quod relinquetur ab Assyriis, et ab Ægypto,
et a Phetros, et ab Æthiopia, et
 
12Et levabit signum in nationes,
et congregabit profugos Israël,
et dispersos Juda colliget
a quatuor plagis terræ.
 
13Et auferetur zelus Ephraim,
et hostes Juda peribunt;
Ephraim non æmulabitur Judam,
et Judas non pugnabit contra Ephraim.
 
14Et volabunt in humeros Philisthiim per mare,
simul prædabuntur filios orientis;
Idumæa et Moab præceptum manus eorum,
et filii Ammon obedientes erunt.
 
15Et desolabit Dominus linguam maris Ægypti,
et levabit manum suam super flumen in fortitudine spiritus sui;
et percutiet eum in septem rivis,
ita ut transeant per eum cal
 
16Et erit via residuo populo meo
qui relinquetur ab Assyriis,
sicut fuit Israëli
in die illa qua ascendit de terra Ægypti.
 
1Et dices in die illa:
Confitebor tibi, Domine, quoniam iratus es mihi;
conversus est furor tuus, et consolatus es me.
Hymn of thanksgiving. Is.12.1-6
2Ecce Deus salvator meus;
fiducialiter agam, et non timebo:
quia fortitudo mea et laus mea Dominus,
et factus est mihi in salutem.
 
3Haurietis aquas in gaudio de fontibus salvatoris.
 
4Et dicetis in die illa:
Confitemini Domino et invocate nomen ejus;
notas facite in populis adinventiones ejus;
mementote quoniam excelsum est nomen ejus.
 
5Cantate Domino, quoniam magnifice fecit;
annuntiate hoc in universa terra.
 
6Exsulta et lauda, habitatio Sion,
quia magnus in medio tui Sanctus Israël.
 
1Onus Babylonis, quod vidit Isaias, filius Amos. God will punish Babylon. Is.13.1-22
2Super montem caliginosum levate signum:
exaltate vocem,
levate manum,
et ingrediantur portas duces.
 
3Ego mandavi sanctificatis meis,
et vocavi fortes meos in ira mea,
exsultantes in gloria mea.
 
4Vox multitudinis in montibus,
quasi populorum frequentium;
vox sonitus regum,
gentium congregatarum.
Dominus exercituum præcepit
militiæ belli,
 
5venientibus de terra procul,
a summitate cæli;
Dominus, et vasa furoris ejus,
ut disperdat omnem terram.
 
6Ululate, quia prope est dies Domini;
quasi vastitas a Domino veniet.
 
7Propter hoc omnes manus dissolventur,
et omne cor hominis contabescet,
 
8et conteretur.
Torsiones et dolores tenebunt;
quasi parturiens dolebunt:
unusquisque ad proximum suum stupebit,
facies combustæ vultus eorum.
 
9Ecce dies Domini veniet,
crudelis, et indignationis plenus, et iræ, furorisque,
ad ponendam terram in solitudinem,
et peccatores ejus conterendos de ea.
 
10Quoniam stellæ cæli, et splendor earum,
non expandent lumen suum;
obtenebratus est sol in ortu suo,
et luna non splendebit in lumine suo.
 
11Et visitabo super orbis mala,
et contra impios iniquitatem eorum;
et quiescere faciam superbiam infidelium,
et arrogantiam fortium humiliabo.
 
12Pretiosior erit vir auro,
et homo mundo obrizo.
 
13Super hoc cælum turbabo;
et movebitur terra de loco suo,
propter indignationem Domini exercituum,
et propter diem iræ furoris ejus.
 
14Et erit quasi damula fugiens,
et quasi ovis, et non erit qui congreget.
Unusquisque ad populum suum convertetur,
et singuli ad terram suam fugient.
 
15Omnis qui inventus fuerit occidetur,
et omnis qui supervenerit cadet in gladio;
 
16infantes eorum allidentur in oculis eorum,
diripientur domus eorum, et uxores eorum violabuntur.
 
17Ecce ego suscitabo super eos Medos,
qui argentum non quærant,
nec aurum velint;
 
18sed sagittis parvulos interficient,
et lactantibus uteris non miserebuntur,
et super filios non parcet oculus eorum.
 
19Et erit Babylon illa gloriosa in regnis,
inclyta superbia Chaldæorum,
sicut subvertit Dominus Sodomam et Gomorrham.
 
20Non habitabitur usque in finem,
et non fundabitur usque ad generationem et generationem;
nec ponet ibi tentoria Arabs,
nec pastores requiescent ibi.
 
21Sed requiescent ibi bestiæ,
et replebuntur domus eorum draconibus,
et habitabunt ibi struthiones,
et pilosi saltabunt ibi;
 
22et respondebunt ibi ululæ in ædibus ejus,
et sirenes in delubris voluptatis.
 
1Prope est ut veniat tempus ejus,
et dies ejus non elongabuntur.
Miserebitur enim Dominus Jacob,
et eliget adhuc de Israël,
et requiescere eos faciet super humum suam;
Israel - The exiled will return. Is.14.1-2
2Et tenebunt eos populi,
et adducent eos in locum suum;
et possidebit eos domus Israël
super terram Domini
in servos et ancillas:
et erunt capientes eos qui se ceperant
 
3Et erit in die illa: cum requiem dederit tibi Deus
a labore tuo, et a concussione tua,
et a servitute dura qua ante servisti,
 
4sumes parabolam istam
contra regem Babylonis, et dices:
Quomodo cessavit exactor;
quievit tributum?
The king of Babylonia in the world of the dead. Is.14.4-21
5Contrivit Dominus baculum impiorum,
virgam dominantium,
 
6cædentem populos in indignatione
plaga insanabili,
subjicientem in furore gentes,
persequentem crudeliter.
 
7Conquievit et siluit omnis terra,
gavisa est et exsultavit;
 
8abietes quoque lætatæ sunt super te,
et cedri Libani:
ex quo dormisti, non ascendet
qui succidat nos.
 
9Infernus subter conturbatus est
in occursum adventus tui;
suscitavit tibi gigantes.
Omnes principes terræ
surrexerunt de soliis suis,
omnes principes nationum.
 
10Universi respondebunt, et dicent tibi:
Et tu vulneratus es sicut et nos;
nostri similis effectus es.
 
11Detracta est ad inferos superbia tua,
concidit cadaver tuum;
subter te sternetur tinea,
et operimentum tuum erunt vermes.
 
12Quomodo cecidisti de cælo,
Lucifer, qui mane oriebaris?
corruisti in terram,
qui vulnerabas gentes?
 
13Qui dicebas in corde tuo:
In cælum conscendam,
super astra Dei
exaltabo solium meum;
sedebo in monte testamenti,
in lateribus aquilonis;
 
14ascendam super altitudinem nubium,
similis ero Altissimo?
 
15Verumtamen ad infernum detraheris,
in profundum laci.
 
16Qui te viderint, ad te inclinabuntur,
teque prospicient:
Numquid iste est vir qui conturbavit terram,
qui concussit regna,
 
17qui posuit orbem desertum,
et urbes ejus destruxit,
vinctis ejus non aperuit carcerem?
 
18Omnes reges gentium
universi dormierunt in gloria,
vir in domo sua;
 
19tu autem projectus es de sepulchro tuo,
quasi stirps inutilis pollutus,
et obvolutus cum his qui interfecti sunt gladio,
et descenderunt ad fundamenta laci,
quasi cadave
 
20Non habebis consortium, neque cum eis in sepultura;
tu enim terram tuam disperdidisti,
tu populum tuum occidisti:
non vocabitur in æternum
semen pessimorum.
 
21Præparate filios ejus occisioni,
in iniquitate patrum suorum:
non consurgent, nec hæreditabunt terram,
neque implebunt faciem orbis civitatum.
 
22Et consurgam super eos,
dicit Dominus exercituum;
et perdam Babylonis nomen, et reliquias,
et germen, et progeniem, dicit Dominus;
God will destroy Babylon. Is.14.22-23
23et ponam eam in possessionem ericii,
et in paludes aquarum,
et scopabo eam in scopa terens,
dicit Dominus exercituum.
 
24Juravit Dominus exercituum, dicens:
Si non, ut putavi, ita erit;
et quomodo mente tractavi,
God will destroy the Assyrians. Is.14.24-27
25sic eveniet:
ut conteram Assyrium in terra mea,
et in montibus meis conculcem eum;
et auferetur ab eis jugum ejus,
et onus illius ab humero eorum tolletur.
 
26Hoc consilium quod cogitavi super omnem terram;
et hæc est manus extenta super universas gentes.
 
27Dominus enim exercituum decrevit; et quis poterit infirmare?
et manus ejus extenta; et quis avertet eam?
 
28In anno quo mortuus est rex Achaz, factum est onus istud: God will destroy the Philistines. Is.14.28-32
29Ne lætaris, Philisthæa omnis tu,
quoniam comminuta est virga percussoris tui;
de radice enim colubri egredietur regulus,
et semen ejus absorbens volucrem.
 
30Et pascentur primogeniti pauperum,
et pauperes fiducialiter requiescent;
et interire faciam in fame radicem tuam,
et reliquias tuas interficiam.
 
31Ulula, porta; clama civitas;
prostrata est Philisthæa omnis;
ab aquilone enim fumus veniet,
et non est qui effugiet agmen ejus.
 
32Et quid respondebitur nuntiis gentis?
Quia Dominus fundavit Sion,
et in ipso sperabunt pauperes populi ejus.
 
1Onus Moab. Quia nocte vastata est
Ar Moab, conticuit;
quia nocte vastatus est
murus Moab, conticuit.
God will destroy Moab. Is.15.1-9
2Ascendit domus,
et Dibon ad excelsa,
in planctum super Nabo;
et super Medaba, Moab ululavit;
in cunctis capitibus ejus calvitium,
et omnis barba radetur.
 
3In triviis ejus accincti sunt sacco;
super tecta ejus et in plateis ejus
omnis ululatus descendit in fletum.
 
4Clamabit Hesebon et Eleale,
usque Jasa audita est vox eorum;
super hoc expediti Moab ululabunt,
anima ejus ululabit sibi.
 
5Cor meum ad Moab clamabit;
vectes ejus usque ad Segor,
vitulam conternantem;
per ascensum enim Luith
flens ascendet,
et in via Oronaim
clamorem contritionis levabunt.
 
6Aquæ enim Nemrim desertæ erunt,
quia aruit herba, defecit germen,
viror omnis interiit.
 
7Secundum magnitudinem operis, et visitatio eorum:
ad torrentem Salicum ducent eos.
 
8Quoniam circuivit clamor terminum Moab;
usque ad Gallim ululatus ejus,
et usque ad puteum Elim clamor ejus.
 
9Quia aquæ Dibon repletæ sunt sanguine;
ponam enim super Dibon additamenta;
his qui fugerint de Moab leonem,
et reliquiis terræ.
 
1Emitte agnum, Domine, dominatorem terræ,
de petra deserti
ad montem filiæ Sion.
Moab's hopeless situation. Is.16.1-14
2Et erit: sicut avis fugiens,
et pulli de nido avolantes,
sic erunt filiæ Moab
in transcensu Arnon.
 
3Ini consilium,
coge concilium;
pone quasi noctem umbram tuam
in meridie;
absconde fugientes, et vagos ne prodas.
 
4Habitabunt apud te profugi mei;
Moab, esto latibulum eorum a facie vastatoris:
finitus est enim pulvis, consummatus est miser,
defecit qui conculcabat terram.
 
5Et præparabitur in misericordia solium,
et sedebit super illud in veritate
in tabernaculo David,
judicans et quærens judicium,
et velociter reddens quod justum est.
 
6Audivimus superbiam Moab:
superbus est valde;
superbia ejus, et arrogantia ejus, et indignatio ejus
plus quam fortitudo ejus.
 
7Idcirco ululabit Moab ad Moab;
universus ululabit:
his qui lætantur super muros cocti lateris,
loquimini plagas suas.
 
8Quoniam suburbana Hesebon deserta sunt,
et vineam Sabama
domini gentium exciderunt:
flagella ejus usque ad Jazer pervenerunt,
erraverunt in deserto;
propagines ejus re
 
9Super hoc plorabo in fletu Jazer
vineam Sabama;
inebriabo de lacrima mea,
Hesebon et Eleale,
quoniam super vindemiam tuam et super messem tuam
vox calcantium irruit.
 
10Et auferetur lætitia et exsultatio de Carmelo,
et in vineis non exsultabit neque jubilabit.
Vinum in torculari non calcabit qui calcare consueverat;
vocem calcantium abs
 
11Super hoc venter meus ad Moab
quasi cithara sonabit,
et viscera mea ad murum cocti lateris.
 
12Et erit: cum apparuerit quod laboravit Moab
super excelsis suis,
ingredietur ad sancta sua ut obsecret,
et non valebit.
 
13Hoc verbum quod locutus est Dominus ad Moab ex tunc.  
14Et nunc locutus est Dominus, dicens: In tribus annis, quasi anni mercenarii, auferetur gloria Moab super omni populo multo, et relinquetur parvus et modicus, nequaquam mult  
1Onus Damasci. Ecce Damascus desinet esse civitas,
et erit sicut acervus lapidum in ruina.
God will punish Syria & Israel. Is.17.1-11
2Derelictæ civitates Aroër
gregibus erunt,
et requiescent ibi, et non erit qui exterreat.
 
3Et cessabit adjutorium ab Ephraim,
et regnum a Damasco;
et reliquiæ Syriæ
sicut gloria filiorum Israël erunt,
dicit Dominus exercituum.
 
4Et erit in die illa:
attenuabitur gloria Jacob,
et pinguedo carnis ejus marcescet.
 
5Et erit sicut congregans in messe quod restiterit,
et brachium ejus spicas leget;
et erit sicut quærens spicas
in valle Raphaim.
 
6Et relinquetur in eo sicut racemus et sicut excussio oleæ
duarum vel trium olivarum in summitate rami,
sive quatuor aut quinque in cacuminibus ejus fructus ejus,
dicit Dom
 
7In die illa inclinabitur homo ad
factorem suum,
et oculi ejus ad Sanctum Israël respicient;
 
8et non inclinabitur ad altaria quæ fecerunt manus ejus;
et quæ operati sunt digiti ejus non respiciet
lucos et delubra.
 
9In die illa erunt civitates fortitudinis ejus
derelictæ sicut aratra, et segetes
quæ derelictæ sunt a facie filiorum Israël;
et eris deserta.
 
10Quia oblitus es Dei salvatoris tui,
et fortis adjutoris tui non es recordata:
propterea plantabis plantationem fidelem,
et germen alienum seminabis;
 
11in die plantationis tuæ labrusca,
et mane semen tuum florebit;
ablata est messis in die hæreditatis,
et dolebit graviter.
 
12Væ multitudini populorum multorum,
ut multitudo maris sonantis;
et tumultus turbarum,
sicut sonitus aquarum multarum.
Enemy nations defeated. Is.17.12-14
13Sonabunt populi sicut sonitus aquarum inundantium,
et increpabit eum, et fugiet procul;
et rapietur sicut pulvis montium a facie venti,
et sicut turbo coram tempestate.
 
14In tempore vespere, et ecce turbatio;
in matutino, et non subsistet.
Hæc est pars eorum qui vastaverunt nos,
et sors diripientium nos.
 
1Væ terræ cymbalo alarum,
quæ est trans flumina Æthiopiæ,
God will punish Egypt. Is.18.1-7
2qui mittit in mare legatos,
et in vasis papyri super aquas.
Ite, angeli veloces,
ad gentem convulsam et dilaceratam;
ad populum terribilem, post quem non est alius;
ad
 
3Omnes habitatores orbis, qui moramini in terra, cum elevatum fuerit signum in montibus, videbitis,
et clangorem tubæ audietis.
 
4Quia hæc dicit Dominus ad me:
Quiescam et considerabo in loco meo,
sicut meridiana lux clara est,
et sicut nubes roris in die messis.
 
5Ante messem enim totus effloruit,
et immatura perfectio germinabit;
et præcidentur ramusculi ejus falcibus,
et quæ derelicta fuerint abscindentur et excutientur.
 
6Et relinquentur simul avibus montium
et bestiis terræ;
et æstate perpetua erunt super eum volucres,
et omnes bestiæ terræ super illum hiemabunt.
 
7In tempore illo deferetur munus Domino exercituum
a populo divulso et dilacerato,
a populo terribili, post quem non fuit alius;
a gente exspectante, exspectante et concul
 
1Onus Ægypti. Ecce Dominus ascendet super nubem levem,
et ingredietur Ægyptum,
et commovebuntur simulacra Ægypti a facie ejus,
et cor Ægypti tabescet in medio ejus,
God will punish Egypt. Is.19.1-15
2et concurrere faciam Ægyptios adversus Ægyptios;
et pugnabit vir contra fratrem suum, et vir contra amicum suum,
civitas adversus civitatem, regnum adversus regnum.
 
3Et dirumpetur spiritus Ægypti in visceribus ejus,
et consilium ejus præcipitabo;
et interrogabunt simulacra sua, et divinos suos,
et pythones, et ariolos.
 
4Et tradam Ægyptum in manu dominorum crudelium,
et rex fortis dominabitur eorum,
ait Dominus Deus exercituum.
 
5Et arescet aqua de mari,
et fluvius desolabitur atque siccabitur.
 
6Et deficient flumina,
attenuabuntur et siccabuntur rivi aggerum,
calamus et juncus marcescet.
 
7Nudabitur alveus rivi a fonte suo,
et omnis sementis irrigua
siccabitur, arescet, et non erit.
 
8Et mœrebunt piscatores,
et lugebunt omnes mittentes in flumen hamum;
et expandentes rete super faciem aquarum emarcescent.
 
9Confundentur qui operabantur linum,
pectentes et texentes subtilia.
 
10Et erunt irrigua ejus flaccentia:
omnes qui faciebant lacunas ad capiendos pisces.
 
11Stulti principes Taneos,
sapientes consiliarii Pharaonis
dederunt consilium insipiens.
Quomodo dicetis Pharaoni:
Filius sapientium ego,
filius regum antiquorum?
 
12Ubi nunc sunt sapientes tui?
annuntient tibi, et indicent
quid cogitaverit Dominus exercituum super Ægyptum.
 
13Stulti facti sunt principes Taneos,
emarcuerunt principes Mempheos;
deceperunt Ægyptum, angulum populorum ejus.
 
14Dominus miscuit in medio ejus spiritum vertiginis;
et errare fecerunt Ægyptum in omni opere suo,
sicut errat ebrius et vomens.
 
15Et non erit Ægypto opus
quod faciat caput et caudam,
incurvantem et refrenantem.
 
16In die illa erit Ægyptus quasi mulieres;
et stupebunt, et timebunt
a facie commotionis manus Domini exercituum,
quam ipse movebit super eam.
Egypt will worship the LORD. Is.19.16-25
17Et erit terra Juda
Ægypto in pavorem;
omnis qui illius fuerit recordatus pavebit
a facie consilii Domini exercituum,
quod ipse cogitavit super eam.
 
18In die illa erunt quinque civitates
in terra Ægypti
loquentes lingua Chanaan,
et jurantes per Dominum exercituum:
Civitas solis vocabitur una.
 
19In die illa erit altare Domini
in medio terræ Ægypti,
et titulus Domini juxta terminum ejus.
 
20Erit in signum et in testimonium Domino exercituum
in terra Ægypti;
clamabunt enim ad Dominum a facie tribulationis,
et mittet eis salvatorem
et propugnatorem qui liber
 
21Et cognoscetur Dominus ab Ægypto,
et cognoscent Ægyptii Dominum
in die illa;
et colent eum in hostiis et in muneribus;
et vota vovebunt Domino, et solvent.
 
22Et percutiet Dominus Ægyptum plaga,
et sanabit eam;
et revertentur ad Dominum,
et placabitur eis, et sanabit eos.
 
23In die illa erit via
de Ægypto in Assyrios;
et intrabit Assyrius Ægyptum,
et Ægyptius in Assyrios,
et servient Ægyptii Assur.
 
24In die illa erit Israël tertius
Ægyptio et Assyrio;
benedictio in medio terræ
 
25cui benedixit Dominus exercituum, dicens:
Benedictus populus meus Ægypti,
et opus manuum mearum Assyrio;
hæreditas autem mea Israël.
 
1In anno quo ingressus est Thathan in Azotum, cum misisset eum Sargon, rex Assyriorum, et pugnasset contra Azotum, et cepisset eam: The sign of the naked prophet. Is.20.1-6
2in tempore illo locutus est Dominus in manu Isaiæ, filii Amos, dicens: Vade, et solve saccum de lumbis tuis, et calceamenta tua tolle de pedibus tuis. Et fecit sic, vadens n  
3Et dixit Dominus: Sicut ambulavit servus meus Isaias nudus et discalceatus,
trium annorum signum et portentum erit
super Ægyptum et super Æthiopiam;
 
4sic minabit rex Assyriorum captivitatem Ægypti,
et transmigrationem Æthiopiæ,
juvenum et senum, nudam et discalceatam, discoopertis natibus, ad ignominiam Ægypti.
 
5Et timebunt, et confundentur
ab Æthiopia spe sua,
et ab Ægypto gloria sua.
 
6Et dicet habitator insulæ hujus in die illa:
Ecce hæc erat spes nostra,
ad quos confugimus in auxilium, ut liberarent nos
a facie regis Assyriorum:
et quomodo effugere
 
1Onus deserti maris. Sicut turbines ab africo veniunt,
de deserto venit,
de terra horribili.
A vision of the fall of Babylon. Is.21.1-10
2Visio dura nuntiata est mihi:
qui incredulus est infideliter agit;
et qui depopulator est vastat.
Ascende, Ælam; obside, Mede;
omnem gemitum ejus cessare feci.
 
3Propterea repleti sunt lumbi mei dolore;
angustia possedit me
sicut angustia parturientis;
corrui cum audirem, conturbatus sum cum viderem.
 
4Emarcuit cor meum;
tenebræ stupefecerunt me:
Babylon dilecta mea
posita est mihi in miraculum.
 
5Pone mensam, contemplare in specula
comedentes et bibentes:
surgite, principes,
arripite clypeum.
 
6Hæc enim dixit mihi Dominus:
Vade, et pone speculatorem,
et quodcumque viderit annuntiet.
 
7Et vidit currum duorum equitum,
ascensorem asini,
et ascensorem cameli;
et contemplatus est diligenter multo intuitu.
 
8Et clamavit leo:
Super speculam Domini ego sum,
stans jugiter per diem;
et super custodiam meam ego sum,
stans totis noctibus.
 
9Ecce iste venit ascensor
vir bigæ equitum;
et respondit, et dixit:
Cecidit, cecidit Babylon,
et omnia sculptilia deorum ejus
contrita sunt in terram.
 
10Tritura mea et filii areæ meæ,
quæ audivi a Domino exercituum,
Deo Israël,
annuntiavi vobis.
 
11Onus Duma. Ad me clamat ex Seir:
Custos, quid de nocte?
custos, quid de nocte?
A message about Edom. Is.21.11-12
12Dixit custos:
Venit mane et nox;
si quæritis, quærite;
convertimini, venite.
 
13Onus in Arabia. In saltu ad vesperam dormietis,
in semitis Dedanim.
A message about Arabia. Is.21.13-17
14Occurrentes sitienti ferte aquam,
qui habitatis terram austri;
cum panibus occurrite fugienti.
 
15A facie enim gladiorum fugerunt,
a facie gladii imminentis,
a facie arcus extenti,
a facie gravis prælii.
 
16Quoniam hæc dicit Dominus ad me:
Adhuc in uno anno, quasi in anno mercenarii,
et auferetur omnis gloria Cedar.
 
17Et reliquiæ numeri sagittariorum fortium
de filiis Cedar imminuentur;
Dominus enim Deus Israël locutus est.